جمعه 21 آبان 89 / 12 نوامبر 2010
متأسفانه به دلیل کارهای مختلف نمی رسم که حوادث به طور منظم و روزمره بنویسم. به هرحال «باز هم مدرسه ام دیر شد»! از این رو برخی از چیزها را که به یادم مانده به اختصار یادداشت می کنم.
1
در هفته گذشته باز هم پزشکی در تهران ترور شد. نام او و جزئیات حادثه را فعلا به یاد ندارم.
2
گرچه از دستگیری ها و زندانی ها و محکومیت ها کمتر می نویسم اما این بدان معنا نیست که این اقدامات متوقف شده و دیگر خشونت ها و محکومیت ها و بازداشت ها پایان یافته و حتی کم شده است. کمتر روزی است که از بازداشت های تازه و محکومیت های جدید خبری منتشر نشود. از آنجا که هم این گونه اقدامات به دلیل زیاد بودن و هم تکرار شدن دیگر حساسیت تازه ای بر نمی انگیزد و به همین دلیل هم انگیزه ای برای یادداشت روزانه آن ها وجود ندارد. وانگهی اگر بنا شود این اخبار را به طور دقیق بنویسم ساعت ها وقت می گیرد و حداقل دیگر نوبت به یادداشت اخبار و حوادث انبوه دیگر نمی رسد.
3
هفته گذشته فیلم یک سخنرانی سید حسن نصر الله دبیرکل حزب الله لبنان در رسانه ها منتشر شد که او در آن از یک سو ادعا کرده بود تمدن پارسی وجود ندارد و هرچه هست از اسلام است و از سوی دیگر گفته بود بیش از سه دهه است که در ایران جمهوری اسلامی حاکم است و دو رهبر قبلی و کنونی آن سید اند و بنابراین عرب اندو نیز او به جنبش سبز حمله کرد و از نظام حاکم ایران دفاع و حمایت کرد. (البته نقل قول نقل به مضمون است). این سخنان امواج توفنده ای را بر ضد این روحانی لبنانی بر انگیخت و در رسانه ای مجازی به شدت به او و مقامات ایران حمله و انتقاد شد. در توجیه سخنان سخیف گفته شد که این مطالب در سال گذشته گفته شده و پاسخی است به مخالفان و منتقدان حزب الله لبنان که این گروه سیاسی – شیعی را متهم به مزدوری جمهوری اسلامی کرده و ادعا کرده بودند که ایرانیان در قالب اسلام و انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی می خواهند گذشته پیش از اسلام را زنده کنند و این نظام به ظاهر اسلامی ضد اسلام و عرب است. ادعا شد که نصر الله می خواست بگوید چنین نیست. هرچند چنین توجیهاتی ناموجه تر از آن است که چنین مدعیات سست و نادرستی را موجه نشان دهد ولی با این حال احتمال دارد که این سخنان سال گذشته ایراد شده اما در شرایط فعلی و پس از سفر احمدی نژاد به لبنان به قصد تخریب حزب الله و تیره کردن روابط اعراب و ایران صورت گرفته است.
4
چند روز پیش خامنه ای بار دیگر به قم سفر کرد و گفته شده است که به دیدار مکارم و سبحانی و نوری همدانی رفته است. سفر غیرمنتظره و پرسش برانگیزی است. اما گویا برای استمالت این آقایان بوده است. طبق اخبار منتشر شده در جلسه دیدار این آقایان و برخی دیگر از علما با خامنه ای کاملا و ظاهرا حساب شده به شکل نامناسب و دون شأن مراجع و حتی توهین آمیز برخورد شده است. مثلا طبق گزارش خامنه ای در صندلیی بالاتر می نشسته و هنگام ورود آقایان تا جلو پای ایشان از جای بر نمی خواسته است و این البته در عالم روحانیت بسیار مسأله ساز است تا چه رسد به روابط حکومت و روحانیت. حتی گفته شده آقایان هنگام ورود جایی برای نشستن نداشته اند. گویا در محافل علمایی ناراحتی آقایان اظهار شده است. حال ایشان به قم رفته تا شاید جبران مافات کند. اما این زخم روزی سر باز خواهد کرد. به ویژه اگر آقایان به این باور رسیده باشند که این کار عمدی و از سر تحقیر بوده است. آخر کینه آخوندی عمیق است یعنی مصداق همان «کینه شتری». «تکالب» علما هم ضرب المثل است. اگر اصل خبر درست باشد، خامنه ای و برنامه ریزانش مرتکب اشتباه بزرگی شده اند و قطعا روزی تاوانش را خواهند داد.
یادداشت های روزانه – قسمت دویست و پنجاه و ششم
دوشنبه 18 آبان 1505