گویا تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران (و نه فقط به جمهوری اسلامی) آغاز شده است. این دعوی بس فریبنده ای است که گفته می شود حمله خارجی به جمهوری اسلامی است و ربطی به مردم و کشور ندارد!! در این باره باید به تفصیل سخن گفت.
اندکی اخبار صبح امروز را مرور کردم. روشن بود که ترامپ تروریست و نتانیاهوی نسل کش دست بردار نخواهند بود. قصد نداشتم تا اطلاع ثانوی چیزی بنویسم اما این حد از فاجعه و جنایت و تجاوز به خاک میهن و قربانی شدن مردم بیگناه و بی دفاع نیز تحمل کردنی نیست. احساس می کنم سکوت جایز نیست و حتی می توان گفت شرم آور است! امیدوارم که به اهداف شوم و شیطانی شان، که بی تردید تسخیر کشور ایران و مستعمره کردنش از طریق یک حمله نظامی تمام عیار است، نرسند. چنان که بارها از سوی مقامات آمریکایی و اسرائیلی اعلام شده، می خواهند این استعمار نوین را از طریق به قدرت رساندن یک مترسک و غلام حلقه به گوش اسرائیلی همتای جولانی در ایران، انجام دهند. چنین مباد!
در این سالها بارها به یاد سرود اوایل انقلاب ایران افتادم که گفته می شد: «آمریکا، آمریکا، مرگ به نیرنگ تو؛ خون جوانان ما می چکد از چنگ تو!». تا یک سال اخیر این سخنان را همراه با مبالغه می دانستم و حداقل طرح آن در فضای تنش آلود کنونی بین مقامات جمهوری اسلامی و کشور آمریکا مضر می دانستم و از این رو هرگز از آن در نوشته ها و گفته هایم استفاده نکردم. اما حال در چنین تجاوزی علنی، که حتی بدان افتخار هم می شود، دیگر بی هیچ ابهامی همان سخنان را درست و منطبق با واقعیت عینی روی زمین می دانم. به تدریج روشن خواهد شد که این تجاوز تا کی ادامه دارد و چه میزان تخریب و کشتار هموطنان بر جای خواهد نهاد.
دیگر توان نوشتن نیست. فقط بگویم لابد مخاطبان خواهند گفت که مسئول اصلی در این تجاوزها مقامات ایران و شخص سید علی خامنه ای رهبر ایران است که با شعارهای بی محتوا و ناشدنی محو اسرائیل و اعلام ستیز ذاتی و آشتی ناپذیر با استکبار به سرکردگی آمریکا و مانند آن در سیاست خارجی و دیگر عوامل، کشور را به اینجا رسانده است. سخن حقی است. اما دو نکته است؛ اول این که بیان این واقعیت تلخ و ایران بر باد ده بارها در این سالها گفته و نوشته شده و دریغ گوش شنوایی نیافته؛ و دیگر این که لازم است با قاطعیت گفته شود که مسئولیت داخلی هرگز مجوزی تجاوز خارجی نیست؛ خلط مسائل رهزن خواهد بود. به هرحال مسئولیت فردی و یا حکومتی هرگز به معنای سلب مسئولیت دیگر و مهم تر مجوزی برای جنگ و تجاوز خارجی نیست. قرار بر این بود که پس از جنگ دوم جهانی، جهان حساب و کتابی داشته باشد و اختلافات از طریق مذاکره و نهاد سازمان ملل حل و فصل شود. اما اسرائیل و آمریکا و حامیانش هرگز تن به این قواعد نداده و نمی دهند تا بتوانند استعمار نوین خود را با اعمال زور و تجاوز عملی و عملیاتی کنند.
به هر حال تجاوز به ایران و تخریب یک کشور عضو سازمان ملل تحت هر عنوانی مطلقا محکوم است و گناه یکی جوازی برای هیچ نوع تجاوزی نخواهد بود.
این را هم بگویم احتمالا جنگ طلبان داخلی و کسانی که به هر دلیل بیگانه را برای رهایی از شر داخلی به حمله و تجاوز به کشورشان دعوت کردند و نامش را «دخالت بشردوستانه» گذاشتند، افزون بر این که ننگ ابدی را برای خود خریدند، خواهند فهمید فرجام چنین دعوت خائنانه ای چیست و چه خواهد شد! به هر تقدیر در نهایت این مردم و کشور است که تاوان چنین خیانت هایی را خواهند داد!
امیدوارم سایه شوم جنگ و شر تجاوز خارجی تحت هر عنوانی به زودی برطرف شود.
صبح شنبه 9 اسفند 1404