دیشب اعلام شد که سید علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی در حمله اسرائیل و آمریکا به بیتش در لحظات نخست تجاوز کشته شده و صبح امروز دیدم که در همه جا حتی توسط صدا و سیما و دیگر مقامات ایران تأیید شده است.
متأسفانه در وضعیت فعلی چیزی نمی شود گفت؛ چرا که احتمالا موجب سوء تفاهم خواهد شد. اما چند کلمه در اینجا می نویسم که حداقل بماند به یادگار!
بی تردید عملکردهای خامنه ای از هر جهت در این 37 سال دوران رهبری اش نه تنها قابل دفاع نیست بلکه پرانتقاد است و عملکردش در مجموع به شدت مغایر مصالح مردم و کشور و حتی نظام مورد علاقه او خود او بوده است. او تمام فرصت ها را برای ترمیم کاستی و تخفیف فاصله کهکشانی «نظام» و مردم از دست داد و فرصت ها را قدر ندانست. آخرین نوبت آن پس از جنگ معروف دوازده روزه یعنی تجاوز اسرائیل به ایران در اواخر خرداد و اوایل تیرماه 1404 بوده است. او حتی پس از آن نیز همچنان لجونانه و شاید جاهلانه و مغرورانه به همان راه همیشگی سرکوب ادامه داد و آخرین آن کشتار دهشتناک دی ماه امسال بوده است. در همان زمان نوشتم که دیگر نفس جمهوری اسلامی به شماره افتاده است. افزودم که حداقل آن است که خامنه ای باید کنار برود، شاید فرصتی برای جلوگیری از جنگ داخلی و یا آشوب و حمله خارجی وجود داشته باشد. اما افسوس که گوش شنوایی نبود که نبود!
اما حال که او کشته شده بی تردید وارد مرحله تازه ای از عمر جمهوری اسلامی و شاید هم می توان گفت انقلاب اسلامی 57 شده ایم. بالاخره ترامپ و نتانیاهو پس از مدتی شامورتی بازی صبح دیروز به ایران حمله نظامی و تروریستی کرده و در معنای صحیح آن به ایران زمین «تجاوز» کردند و طی آن صدها تن از مقامات و حتی دانش آموزان را کشته اند. هنوز هم این فاجعه ادامه دارد و روشن نیست به کجا ختم خواهد شد. از ما کاری بر نمی آید، فقط دعا می کنیم خیر باشد و به نتایج بهتری برای کشور و مردم ایران منتهی شود.
شأن نزول این یادداشت کوتاه بررسی کارنامه خامنه ای و نظام جمهوری اسلامی نیست، فقط می خواهم بگویم قتل تروریستی او برای او در آینده های شاید دورتر موجب شرف خواهد بود. زیرا او به تعبیر مذهبی خودمان به دست «اشقی الاشقیاء» کشته شده است. این سخن در باره امام علی است که گفته شده او به دست شقی ترین مردمان به قتل آمد یعنی ابن ملجم مرادی. بی تردید وفق حتی قواعد بین المللی و حقوقی نخست وزیر کنونی اسرائیل شقی ترین فرد در جهان است و او قاتل خامنه ای است. به گمانم این افتخار بزرگی برای خامنه ای است. شاید هم خود او چنین مرگی را آرزو می کرده است! در سنت مذهبی نیز مرگ در رمضان و با دهان روزه، خود فضیلتی جداگانه است. بی تردید موجی از خشم و عواطف در جریان ولایی و حامیان جمهوری اسلامی و نیز در عموم مسلمانان جهان برخواهد انگیخت.
البته سخن دقیق تر این است که شقی دیگری به نام دونالد ترامپ، قاتل مسئول کشتار غزه و لبنان و ایران، در مقام رئیس جمهور آمریکا، نیز در این عمل جنایتکارانه و شرورانه همکاری مستقیم داشته است. می دانیم اگر کمک های بی دریغ رئیس دولت آمریکا و تأیید او نبود، اسرائیل هرگز به تنهایی نه چنین توانی را داشت و نه جرأت ارتکاب چنین جنایتی.
در هرحال این روزهای پرابهام می گذرد. مردم ایران، مانند همیشه، نه دعوت کنندگان بیگانه به تجاوز به میهن شان را خواهند بخشید و نه به حکومت های دست نشانده احتمالی بعدی تن خواهند داد. امیدارم که نتیجه تکه پاره شدن کشور و جنگ داخلی و آشوب نباشد.
پس از این بی تردید دو نیروی مخالف یعنی حامیان اسرائیل و پهلوی در یک سو و مجاهدین خلق در سوی دیگر با هم در تسخیر قدرت مسابقه خواهند گذاشت. هرچند تا کنون حامیان پهلوی خطرناک تر بودند ولی از این پس مجاهدین خطرناک تر خواهند بود. چرا که هم پول دارند و هم سازماندهی و هم لابی گر قهاری هستند. در این روزهای خشم و نفرت انباشته این جریان می تواند کشور را در گرداب آشوب و احیانا جنگ داخلی فرو ببرد. هرچند در میان مردم مقبولیتی ندارد و این خود مایه خرسندی است. به امید فردایی بهتر
یکشنبه 10 اسفند 1404 / انتشار در پنجشنبه 14 اسفند 1404