6
طبق اعلام دستگاه قضایی اخیرا 11 نفر در دستگاه های دولتی به اتهام رشوه و فساد مالی دستگیر شده اند که اتهام یکی از آن ها شش میلیارد تومان است. گرچه رئیس قوة قضاییه گفته بدون گذشت به این فساد رسیدگی خواهد شد اما روشن است که چنین نخواهد شد. در طول این سی سال به چند تخلف و فساد رسیدگی شده و مفسدان مجازات شده اند که این دومی باشد! جالب است که این حادثه در دولتی اتفاق افتاده است که شعار اصلی پنج ساله اش مبارزه با فساد و تبیعض گوش فلک را کر کرده است.
این خبر را در کنار این گزارش بگذارید که اخیرا منابع جهانی اعلام کرده اند که ایران از نظر فساد مالی و اداری در رتبه 168 جهان است. جالب این که در سال 2005 این رتبه 119 بود و در 2008 141 و در 2009 168. یعنی در دوران ریاست رئیس جمهور عدالت محور و مهرورز و ضد فساد، دولت جمهوری اسلامی حدود پنجاه پله سقوط کرده است.
حال دم خروس را قبول کنیم یا قسم حضرت عباس را؟! همین یک قلم هم ریاکاری احمدی نژاد را آشکار می کند و هم بی محتوا بودن شعار خامنه ای را که از دورة اول ریاست جمهوری خاتمی برای ایجاد انحراف در شعار اصلاحات سیاسی شعار مبارزه با مفاسد اقتصادی را مطرح کرد.
این را باید شنید که چند روز پیش وزیر همین دولت اعلام کرده است که 18 میلیون نفر زیر خط فقر قرار دارند. دولتی فاسدتر و در عین حال ریاکارتر از دولت نهم و دهم به راستی در تاریخ ایران وجود نداشته و ندارد. گرچه بخشی از آن به ذات نظام بر می گردد. در کشوری که آزادی احزاب و مطبوعات و نهادهایی مدنی وجود ندارد و مجلس مستقل نیست، انتظاری بیش از این نمی توان داشت.
7
در روزهای اخیر مقاله ای تحت عنوان «احمد قابل، عالمی راستین» نوشتم که امروز در وب سایت جرس منتشر شده است. نیز مقاله ای تحت عنوان «اقبال، اندیشه و سیاست» برای مهرنامه در ایران نوشتم و فرستادم.
یادداشت های روزانه – ادامه قسمت دویست و هفتم
یکشنبه 10 آذر 1404