شش معیار داوری در «مسئله» ایران
از آنجا که می بینم شماری از دوستان و علاقه مندان در باره برخی اظهارنظرهای من در باره وضعیت کنونی و رخدادهای جاری دچار تردید شده و گاه مورد انتقاد قرار داده اند، ناگزیر در اینجا می کوشم دیدگاه ایجابی خودم را (که تلویحا و به نحو سلبی پاسخ برخی شبهات منتقدان هم هست) به اختصار بگویم. اول بگویم که من در وضعیت کنونی در مجموع حرف تازه ای نزده ام؛ آنچه گفته و می گویم، در گذشته های دور و نزدیک بارها گفته و نوشته و منتشر شده است؛ آنچه اکنون گفته می شود یا بازگویی همان دیدگاه های پیشین است و یا بیان نتایج منطقی و مفروض همان ایده ها و نظرهاست. اما معیارهای محوری من: یکم. سالهاست که با این نظر مخالفت کرده ام: «هرچه بشود بهتر از این است و هرکس بیاید بهتر از سیدعلی خامنه ای است». گفتن ندارد معنای دیگر این سخن تغییر رژیم جمهوری اسلامی است به هر قیمت. در واقع مدافعان چنین
عریان شدن ذات دو نهاد ایرانی
هرچند ذاتگرا به معنای ارسطویی آن نیستم ولی در اینجا به تناسب جمله ای که نقل می کنم از این کلمه استفاده می شود. زنده
سال گذشته در ایران هر روز چوبه دار برپا بوده است!
جمعه 13 فروردین 89 / 2 آوریل 2010 1 یک کار بسیار خوبی که سایت جرس کرده این است که «تقویم سبز» تهیه کرده و

در باب حرمت گوشت خوک
در باب حرمت گوشت خوک در مورد گوشت خوک نظر قرآن تا حدودی در مقایسه با حکم شرب شراب متفاوت است. در قرآن پنج آیه
تسلیتنامهی درگذشت آقاخان، امام شیعیان اسماعیلی، از سوی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی
در این لحظهی سوگوارانه، درگذشت والاجناب شاه کریم الحسینی، آقاخان چهارم، رهبر معنوی مسلمان و چهلونهمین امام حاضر شیعیان اسماعیلیِ نِزاری را به خانوادهی ایشان،