خانه

چهارم. نکته بعدی باور به معیار تدریجی بودن عاملیت و در نتیجه تدریجی بودن تغییرات اجتماعی است. این دعوی به معنای نفی انقلابی گری مرسوم و استفاده از روش زیر و زبرکننده در نهادها و ساختارهای جامعه واقعا موجود است. روزگاری من و مانند من به رادیکالیسم شورشی و انقلابی به معنای تغییر آنی و فوری در تمامی ساختارهای موجود باور داشتیم اما با اندوختن تجربه و گذر ایام و مطالعه پیامدهای انقلاب های معاصر، به این باور رسیدم که در تغییرات اجتماعی، مهم مطمئن ترین راه است و نه کوتاه ترین راه. بدین ترتیب، پس از گذشت بیش از یک دهه از عمر جمهوری اسلامی، اصلاح طلب شدم. با این همه، مراد اصلاحاتی بود که در نهایت به تغییرات نادرست و ناکارآمد حکمرانی استبداد دینی موجود پایان دهد و به حکومت دموکراتیک و عرفی متحول شود؛ هرچند که روشن شده است که تا اطلاع ثانوی، اصلاحات مرسوم دوم خردادی، ناکام بوده است. اما اصل تغییرات تدریجی به قوت خود