شرحی کوتاه در پاسخ به برخی منتقدان
اشاره: اخیرا یادداشتی از من با عنوان «مرگی مایه شرف برای خامنه ای» در کانال تگرامی «پند تاریخ» منتشر شد. دوست بسیار عزیز جناب آقای رحمان لیوانی دیروز متنی برای من فرستاد و در آن برخی ملاحظات انتقادی خود را مطرح کرد و من هم پاسخ دادم. امروز متوجه شدم که این دو یادداشت هم در جایی دیگر منتشر شده و هم به دست برخی دوستان دیگر هم رسیده است. از آنجا که احتمال قریب به یقین دادم که دیگرانی نیز دچار چنین پرسش هایی شده باشند، با اجازه جناب لیوانی متن دو یادداشت را در اینجا بازنشر می کنم. البته لازم است به دو نکته اشاره شود. نخست این که من به همان دلایلی که در یادداشت «چرا تا اطلاع ثانوی نوشته ای از من منتشر نمی شود؟» منتشر شده مورخ 9 اسفند 1404 گفته ام، واقعا احتراز دارم که در این ایام مهم و دو قطبی ویرانگر که حرفی بزنم که از یک سو موجب سوء تفاهم شود
عریان شدن ذات دو نهاد ایرانی
هرچند ذاتگرا به معنای ارسطویی آن نیستم ولی در اینجا به تناسب جمله ای که نقل می کنم از این کلمه استفاده می شود. زنده
سال گذشته در ایران هر روز چوبه دار برپا بوده است!
جمعه 13 فروردین 89 / 2 آوریل 2010 1 یک کار بسیار خوبی که سایت جرس کرده این است که «تقویم سبز» تهیه کرده و

در باب حرمت گوشت خوک
در باب حرمت گوشت خوک در مورد گوشت خوک نظر قرآن تا حدودی در مقایسه با حکم شرب شراب متفاوت است. در قرآن پنج آیه
تسلیتنامهی درگذشت آقاخان، امام شیعیان اسماعیلی، از سوی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی
در این لحظهی سوگوارانه، درگذشت والاجناب شاه کریم الحسینی، آقاخان چهارم، رهبر معنوی مسلمان و چهلونهمین امام حاضر شیعیان اسماعیلیِ نِزاری را به خانوادهی ایشان،