شقاوت در یک سو و بلاهت در سوی دیگر
با این که تصمیم بر آن است که تا جنگ وحشیانه و تجاوز جنایتکارانه در میهن ما در جریان است، حداقل مستقیما به نقد اندیشه ها و سیاست های حاکمان وطنی نپردازم؛ اما گویا گاهی نمی شود که نمی شود! هرچند در طول این چهار دهه از بس گفته و نوشتیم که هرچه گفته شود، تکرار چه بسا ملال آور است! در این روزها، برخی از سیاستمداران وابسته به جمهوری اسلامی، در اشکال مختلف، پیشنهادهایی به آمریکا داده و خواهان گفتگو و توافق همه جانبه بین دو طرف منازعه ایران و آمریکا شده اند. من در مقامی نبوده و نیستم که در باره محتوای چنین پیشنهادهایی اظهار نظر کنم و یا بگویم الان وقت چنین پیشنهادهایی هست یا نه؛ اما در این مورد یک نکته را به تجربه می دانم و آن این است که حتی در بدترین حالت و در حادترین وضعیت جنگی، هم پیشنهاد صلح و گفتگو مثبت و مفید است و حداقل می تواند اتمام حجت شمرده
عریان شدن ذات دو نهاد ایرانی
هرچند ذاتگرا به معنای ارسطویی آن نیستم ولی در اینجا به تناسب جمله ای که نقل می کنم از این کلمه استفاده می شود. زنده
سال گذشته در ایران هر روز چوبه دار برپا بوده است!
جمعه 13 فروردین 89 / 2 آوریل 2010 1 یک کار بسیار خوبی که سایت جرس کرده این است که «تقویم سبز» تهیه کرده و

در باب حرمت گوشت خوک
در باب حرمت گوشت خوک در مورد گوشت خوک نظر قرآن تا حدودی در مقایسه با حکم شرب شراب متفاوت است. در قرآن پنج آیه
تسلیتنامهی درگذشت آقاخان، امام شیعیان اسماعیلی، از سوی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی
در این لحظهی سوگوارانه، درگذشت والاجناب شاه کریم الحسینی، آقاخان چهارم، رهبر معنوی مسلمان و چهلونهمین امام حاضر شیعیان اسماعیلیِ نِزاری را به خانوادهی ایشان،