خانه

متأسفانه «تفسیق» و «تکفیر» دو همزادند که در تاریخ دین ها و از جمله در تاریخ اسلام از عصر فتوحات همواره ساری و جاری و در مقاطعی حاکم بوده است. مراد از تفسیق آن است که فلان فکر و یا عمل موجب فسق صاحب و عامل آن است و مراد از تکفیر نیز آن است که فلان نظر موجب خروج صاحب آن از ایمان دینی و در اینجا اسلامی می شود. این هر دو اتهام، البته اولی با شدت کمتری، راه را برای عقوبت و مجازات ها و در نهایت مرگ و نابودی افراد دگراندیش باز می کند. چه بسا افراد و حتی مؤمنانی راست کیش که در درازای هزار و چهارصد سال به کام مرگ گاه فجیع رفته اند. از آنجا که من خود تلخی این نوع تکفیر را چشیده و تجربه کرده ام، به خوبی نوع و ماهیت تکفیرهای مذهبی و مرسوم را می شناسم و با نوع تفکر و ادبیات خاص تکفیرکنندگان و حاملان و عاملان آن