دختر آبی؛ جای توخالی

بدست • 13 اکتبر 2019 • دسته: مقالات

بالاخره زنان ایرانی ورزشگاه آزادی را فتح کردند. اما فتح نمادین و آغازین. زمان محروم از بخش زیادی از حقوق اولیه شان، در ورزشگاه شعار می دادند: «دختر آبی؛ جای تو خالی» و امروز این شعار برآمده از عمق احساس و اندیشه و جان تک تک زنان و (مردان نیز) ایرانی بوده و هست. زیرا مرگ تراژیک «دختر آبی» (سحر خدایاری) به سهم خود چنین موفقیتی را رقم زد. با این همه، تا رسیدن به قانون طلایی «حق برابر ذاتی شهروندان» در حقوق انسانی، راه درازی در پیش است. اما هرچه هست، امیدوارم که سحرهای نازنین دیگر قربانی نشوند. همه سحرها زنده باشند و به زودی شاهد موفقیت های بزرگ باشند.
اما واقعا ننگی از این بالاتر می شود که نیمی از افراد یک جامعه و یک کشور چهل برای برابری حقوقی و انسانی خود مبارزه کنند و هنوز دلشان به رفتن به تماشای ورزش در ورزشگاه خوش باشد؟ می گویند در زندان خواسته های زندانی نیز حقیر و کوچک می شود. این سخن راستی است و من آن را در دو زندان «شاه و شیخ» با تمام وجودم تجربه کرده ام. دلیلش آن است که دست زندانی (به ویژه در انفرادی) به کلی از همه چیز و همه جا کوتاه است. اگر زندانی مذهبی و اهل دعا و نیایش باشد، البته می تواند دغدغه ها و احساس ها و خواسته هایش را با «او» در میان بگذارد که بسی مغتنم است. در چنین فضای سخت و یأس آلودی، جز خدا، فقط بازجوست که ممکن است (از سر مصلحت اندیشی و یا فریب و احیانا خوش قلبی شخصی) روی خوشی نشان دهد و احتمالا به زندانی بریده از همه جا، اجازه دهد مثلا چند دقیقه بیشتر در هواخوری بماند و یا در بهترین حالت اجازه دهد چند دقیقه ای با خانواده اش و یا با فرزند خردسالش تلفنی حرف بزند. در زندان شادی ها و خواسته ها هم کوچک می شوند.
حال در زندان بزرگ ایران، مردمان و از جمله زنان نیز سطح خواسته ها نیز نزول کرده است و این از پیامدهای مستقیم و غیر مستقیم حاکمیت استبداد دینی است. از این رو، در عین حال خرسندی و حتی تبریک گفتن به مردان و زنان برابری طلب به خاطر این پیروزی، باید اذعان کرد چنین خواسته هایی در قیاس با مطالبات مهم تر و جدی تر و انسانی تر زنان فرهیخته ایرانی، کوچک است و ناچیز. با این همه، جز این است که پیروزی های بزرگ از پیروزی های کوچک و کوچک تر آغاز می شود؟ زنان ایران نشان داده اند که در «بزرگراه آزادی» مصمم اند و پر توان و مهارناپذیر!
۱۸ مهر ۹۸

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.