روحانیون در کجای حکومت و جامعه ایستاده اند؟

بدست • ۷ مهر ۱۳۹۸ • دسته: مقالات

آقای غلامرضا مصباحی مقدم سخنگوی جامعه روحانیت مبارز تهران گفته است:
«بیشتر از ۱۰ درصد از ۱۵۰ هزار روحانی حاضر در کشور در مدیریت کشور حضور ندارند». تارنمای راه سوم.

در این باب دو نکته قابل تأمل است.
نخست تردید جدی در این ارقام است. آیا واقعا از ۱۵۰ هزار روحانی حدود ۱۵ هزار در مناصب مختلف حکومتی شاغل اند؟ بسیار بعید است که چنین باشد. به ویژه شهود عینی و تجربی چنین ادعایی را تأیید نمی کند. همگان می دانند و می بینند که در هر نهاد حکومتی و نظامی و امنیتی و به ویژه در نهادهای فرهنگی و دانشگاهی سراسر کشور یک معممی شاغل است و مقامی را بر عهده دارد.
نکته دوم و بسی مهم تر این که، فرضا چنین باشد، از آن چه نتیجه ای می توان گرفت؟ ظاهرا سخنگوی جامعه روحانیت با این چرتکه انداختن می خواهد بگوید که چندان جای نگرانی و یا اعتراض نیست، کشور در دست غیر روحانیان است و علمای بینوا در حاشیه اند و هیچ کاره و عملا در حاشیه اند و لابد مردمی!
اما چنین دعوی شگفتی یا به انگیزه جعل و فریب است و یا به سخره گرفتن فکر و عقل و تجربه مردم یک کشور بزرگ در بلندای چهل سال تجربه. اگر کمیت و عدد را رها کنیم و واقعیت ها را ببینیم، جز این است که از یک سو در رأس رهبری نظام ولایی یک روحانی قرار دارد که عملا اغلب منابع قدرت و ثروت و منزلت و فرهنگ و در واقع تمام بود و نبود هشتاد و چند میلون ایرانی را در ولایت مطلقه خود دارد؟ در این صورت، دیگر این عدد و رقم معنای محصلی ندارد. وانگهی، فعلا رؤسای دو قوه و مقام مهم امنیت کشور روحانی اند و نمایندگان مطلق رهبری در تمام دانشگاهها و مراکز آموزشی مطلقا روحانی اند.
بر این فهرست بیفزایید انبوه ائمه جمعه و جماعات در نهادهای مذهبی و در نهادهای مختلف حکومتی. افزون بر آن، غیر شاغل بودن روحانیون به طور رسمی به معنای غیر حکومتی بودنشان نیست. نهاد امور مساجد کشور تحت نظر مستقیم گماشته رهبری تمام وعاظ و امامان جماعت احیانا غیر حکومتی را در کنترل نیرومند خود دارند. آقایان سن گذشته حتما به یاد دارند که ما در پیش از انقلاب هر طلبه ای که در محافل حکومتی و به طور مشخص از طریق اوقاف به هر بهانه ای شرکت می کرد و یا از اوقاف مستمری می گرفت، به شدت تحت عنوان «آخوند اوقافی» محکوم می کردیم.
باز بر این شمار بیفزایید شماری زبادی از علما و واعظان مشهور که عملا دعاگوی مقام ولایت اند و از رانت های متنوع حکومتی و ولایی سود می برند. افزون بر جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، شماری زیادی از مراجع دینی نیز رسما و یا عملا در پناه حمایت نظام ولایی زندگی می کنند و حتی تحت عناوین مختلف ار کمک های مادی و معنوی مقام ولایت و نظام ولایی استفاده می کنند. احتمالا آقای مصباحی مقدم دو عدد را وارونه نقل کرده اند.
بدین ترتیب اگر بگوییم کشور ایران با تمام امکانات مادی و معنوی اش یکسره در تسخیر حکومت و دولت جمهوری اسلامی اند و اگر آقایان می خواهند با این عدد سازی خود را از مسئولیت پاسخگویی در آینده دور و نزدیک رها کنند، سخت در اشتباه اند.

روحانیت

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.