حصر رهبران جنبش سبز موجب تعمیق آگاهی مردم شده است

بدست • ۲۶ بهمن ۱۳۹۱ • دسته: مقالات

دو سال از حصر غیر قانونی و نامشروع و ظالمانه رهبران و پیشگامان جنبش نوین مدنی ایران (موسوم به «جنبش سبز») جنابان منهدس میرحسین موسوی و حجه الاسلام مهدی کروبی و خانم دکتر زهرا رهنورد می گذرد. گرچه در این دوسال بیش از پیش رنج بسیاری بر این بزرگواران و خانواده هایشان و نیز بر مردم ایران تحمیل شد اما سه دستاورد بزرگرا نیز نباید از یاد برد:
۱-تعمیق آگاهی ملی و مردمی. روشن است که آغاز و گسترش و در نهایت پیروزی یک جنبش مدنی مدرن بیش از پیش متکی به آگاهی اجتماعی است. حصر و حبس رهبران و پایداری آنان در این مدت به صورت روزافزونی بر تعمیق و گسترش آگاهی عمومی یاری رسانده است. در واقع در طول این چهار سال درستی تشخیص مردم در مشارکت فعال در انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ و رأی به آقایان موسوی و کروبی و نیز حقانیت مواضع انتقادی این دو کاندیدای مردمی بر وضعیت موجود در آن مقطع کشور و به طور خاص مواضع روشن انتقادی آن دو از عملکرد و رفتار ویرانگر و ضد ملی دولت نهم و شخص رئیس دولت و کاندیدای رقیب (محمود احمدی نژاد) بیش از هر چیز آشکار شده است. اکنون کافی است که مردم ایران و جهان بار دیگر مواضع و برنامه های انتخاباتی این دو کاندیدا و به ویژه سخنان آنان در مناظره های تلویزیونی را به یاد آورند و با شرایط موجود و جایگاه و موقعیت محمود احمدی نژاد و پیامدهای مخرب و سراسر فساد و تباهی او و باند مافیایی اش بسنجند.
۲-اثبات بی تدبیری و عدم صلاحیت سیاسی رهبری نظام. محمود احمدی نژاد در سال ۸۸، مانند سال ۸۴، با مهندسی انتخابات به وسیله باند امنیتی وابسته به رهبری و بیت او بر نظام و ملت تحمیل شد. آقای خامنه ای، به هر دلیل و مصلحت، برای حفظ این عنصر نامطلوب دست به هر تدبیر و اقدامی زد و در این راه هزینه هایی بس گزاف پرداخت. او احمدی نژاد را بر همه ترجیح داد و مخالفان نظر خود را بی بصیرت خواند و منتقدان را فتنه گر نامید. اکنون پس از چهار سال تجربه چه می توان گفت؟ جز این است که امروز همگان و حتی اصولگران مدافع رهبری نیز گاه به صراحت اعتراف می کنند که احمدی نژاد را نمی شناخته اند و یا در انتخاب او اشتباه کرده اند و حداقل اذعان می کنند که احمدی نژاد عنصر نامطلوبی است و بدین ترتیب اعتراف می کنند که در گزینه پرهزینه شان از هر نوع تدبیر و بصیرتی بی بهره بوده اند؟ روشن است که این دستاورد بزرگ بیش از پیش برآمده از پایمردی موسوی و کروبی و رهنورد و زندانیان دلیر سیاسی است. اثبات بی بصیرتی عالی ترین مقام نظام با اختیارات گسترده خود برای گذار به دموکراسی در ایران دستاوردی بزرک است.
۳- اکنون موسوی و کروبی و رهنورد سرمایه معتبر و کارآمدی برای آینده حنبش آزادیخواهی و دموکراسی طلبی ملت ایران اند. اکنون این شخصیت ها در موقعیت ممتازی نشسته اند و می توانند در تحولات آینده و از جمله در دوره انتقالی مسالمت آمیز قدرت محور وحدت ملی باشند و نقش بی نظیری ایفا کنند. موقعیت آنان در ایران امروز مانند موقعیت خانم آنسونگ سوچی در برمه چند سال پیش است. این دستاورد بزرگی برای ملت ایران است.
برای رهایی اسیران در بند و فرادیی بهتر بکوشیم/

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.