2
آقای موسوی و خانم رهنورد و آقای کروبی هر کدام پیام نوروزی دادند و هر کدام کوشیدند که سال آینده را سال امید و پیروزی جنبش سبز معرفی کنند و بر مقاومت و مداومت اصرار بورزند. موسوی و همسرشان در کنار سفره هفت سین نشستند و با مردم سخن گفتند. گرچه این اقدام خوب و مفید بود اما عکس آیت الله خمینی را نیز در کنار سفره گذاشتند که این کار موجب دوری شمار قابل توجهی از حامیانشان خواهد شد. اما نکته مهم در پیام کروبی این بود که این بار تقریبا مستقیم به سخن خامنه ای پاسخ داد. چندی پیش ایشان گفت همه باید سوار کشتی نجات نظام بشوند و گرنه از گردونه حذف خواهند شد. کروبی گفته است که اگر رجال و اعضای این نظام کسانی چون جنتی و احمد خاتمی و احمدی نژاد و جلال الدین افغانی قاتل (منظور جلال فارسی است) باشد البته ما با این نظام مخالفیم ولی ما پیرو امامیم و طبق افکار ایشان و قانون اساسی ما موافق نظام و حتی فدایی آن هستیم. البته اگر حامیان نظام این افراد باشند در این صورت این دیگر یک قایق است نه یک کشتی. این رویارویی البته بر عمق شکاف می افزاید و روند را برگشت ناپذیر می کند. موسوی نیز اعلام کرده ما حق نداریم از حقوق مردم چشم بپوشیم و سازش و قربانی کردن حقوق به حق مردم را خیانت می دانیم.
3
چهارشنبه سوری نیز به خوبی و در سطح گسترده در سراسر ایران برگزار شد. در واقع مردم به رغم انتشار فتاوای شماری از علما و بویژه رهبری مبنی بر تحریم این مراسم و توصیه به خودداری از آن، مراسم را در سطح پرشور و گسترده انجام دادند و به یک معنا عکس العمل نشان دادند. واقعا این نهایت بی تدبیری است که در چنین شرایطی رهبری نظام خود را درگیر چنین مسائل ساده و در عین حال مهم می کند؛ مسائلی که هیچ ارتباط مستقیمی با نظام و دین و اخلاق ندارد و جز زیان چیزی در پی ندارد و همین نوع برخوردها موجب می شود که مردم به این سنت ها بیشتر روی بیاورند. این را تجربه سی ساله نشان می دهد. به هرحال فیلم ها نشان می دهد شمار زیادی از سبزها، در شرایطی که مملکت و شهرهای بزرگ از جمله تهران به شدت امنیتی شده بود، حضوری پررنگ داشتند و شعارهایی چون «مرگ بر دیکتاتور» در همه جا سر دادند.
4
در این روزهای پایانی سال بیانیه ای با امضای چهار تن از شخیصت های ملی – مذهبی یعنی مهندس عزت الله سحابی، احمد صدر حاج سید جوادی، حسین شاه حسینی و خانم اعظم طالقانی انتشار یافت که در آن، ضمن بررسی و تحلیل شرایط کنونی کشور، کارنامه دولت دهم از جهات مختلف و با استناد به برخی واقعیت ها مورد نقد قرار گرفته است. در این بیانیه کارنامه دولت حول چهار محور شکست خورده و بحران زا وصف شده است: محور اقتصاد، محور سیاست خارجی، محور سیاست داخلی و مدیریتی و محور فرهنگی. در این شرایط بیانیه ای استوار و امید بخشی بود.
5
مقاله ای تحت عنوان «از اینجا تا بهار چند کوچه راهه» نوشتم و همزمان در جرس و وب سایت من منتشر شد.
با این قسمت یادداشت های سال 88 نیز به پایان رسید و از فردا سال 89 را آغاز می کنم. ببینیم در پایان این سال جدید در کجا ایستاده ایم و سرنوشت ما و ملت ما چگونه رقم خورده است. اما هر چه باشد، خیر باشد و قدمی به جلو برداشته باشیم.
یادداشت های روزانه – ادامه قسمت دویست و سی و یکم پنجشنبه 16 بهمن 1404