به هرحال مردم امسال با استفاده از ابزارهایی چون رفتن به بهشت زهرا و ادای احترام به شهدای جنبش و مراسم هفت سین های متعدد در در کنار زندان اوین و نیز گفتن الله اکبر در پشت بام ها پس از تحویل سال به استقبال سال نو رفتند و نشان دادند که نه تنها جنبش زنده است بلکه به گفتة موسوی و کروبی سال 89 سال صبر و مقاومت است و به اصطلاح «نهضت ادامه دارد».
اما نباید فراموش کرد که در این میان سال نو بیش از همه بر رنج خانواده هایی که فرزندان جوانشان را از دست داده بودند سخت و ناگوار بود. خدا صبرشان دهد. فیلم ناله های مادر ندا را در سایت ها گذاشته بودند و سخنان این مادر داغدیده سنگ را آب می کرد. من فقط توانستم جمله اول آن را بشنوم: نداجان! مادر! عید سال قبل تو بودی! . . . دیگر تحمل نداشتم. قطع کردم. چنان گریستم که کمتر سابقه داشت!
4
امسال نوروز ایرانی بسیار برجسته تر از گذشته در سطح جهان مطرح شد. افزون بر رئیس جمهور آمریکا و وزیر خارجه این کشور و دبیرکل سازمان ملل و وزیر خارجه انگلیس نیز نوروز را ستودند و سال نو را تبریک گفتند. در سازمان ملل نوروز به عنوان یک سنت کهن و ملی و قابل احترام به ثبت رسید. کنگره آمریکا نیز با صدور بیانیه ای نوروز را محترم شمرد. هرچند این نوع اقدامات در چنین شرایطی خالی از انگیزه های خاص سیاسی نیست اما در مجموع چنین تلاشهایی برای نزدیکی ملل و تحقق صلح در جهان و گفتگوی تمدنها بسیار مهم و مؤثرند.
یادداشت های روزانه – ادامه قسمت دویست و سی و دوم
سه شنبه 21 بهمن 1404