. . . تا رای درفش سیاه شما چه باشد!
نمایش «مرگ یزدگرد» اثر بهرام بیضایی را سال ها قبل دیده بودم. اخیرا بار دیگر این تأتر / فیلم را دیدم. این جمله را که در زیر می نویسم عینا نقل مستقیم از این نمایش است. با این توضیح که وقتی مرگ یزدگرد به پایان می رسد، بازیگران از آسیاب خارج می شوند و می بینند که عربان با شمشیرهای آخته از راه می رسند. بازیگر اصلی، به محض دیدن مهاجمان، می گوید: «آری اینک داوران اصلی از راه می رسند شما را که درفش سفید بود این بود داوری تا رای درفش سیاه آنان چه باشد». ناگزیر باید گفت که پیش از این در نمایشنامه به درستی گفته شده تاریخ را پیروزمندان می نویسند. از این رو اکنون گفته می شود «داوران اصلی از راه می رسند» که مراد عربان فاتح آن روز است که قرار است راویان رخدادهای بعدی باشند. ضمنا مراد از ««آنان که درفش شان سفید بود»، زرتشتیان و حاکمیت موبدی بوده و منظور از «رای
عریان شدن ذات دو نهاد ایرانی
هرچند ذاتگرا به معنای ارسطویی آن نیستم ولی در اینجا به تناسب جمله ای که نقل می کنم از این کلمه استفاده می شود. زنده
بالاخره توانستیم از آمریکا خارج شویم
شنبه 29 اسفند 88 / 20 مارس 2010 1 بالاخره توانستیم از آمریکا خارج شویم و به ایتالیا باز گردیم. عصر دوشنبه از کنسولگری ایتالیا

در باب حرمت گوشت خوک
در باب حرمت گوشت خوک در مورد گوشت خوک نظر قرآن تا حدودی در مقایسه با حکم شرب شراب متفاوت است. در قرآن پنج آیه
تسلیتنامهی درگذشت آقاخان، امام شیعیان اسماعیلی، از سوی جمعی از نواندیشان دینی ایرانی
در این لحظهی سوگوارانه، درگذشت والاجناب شاه کریم الحسینی، آقاخان چهارم، رهبر معنوی مسلمان و چهلونهمین امام حاضر شیعیان اسماعیلیِ نِزاری را به خانوادهی ایشان،