پاسخ هایی برای اندیشیدن – 104- در جواب دو کامنت در حاشیه مقاله نقد محمدعلی کوشا

اشاره: این متن در پاسخ به دو کامنت بر مقاله اخیر در پاسخ به جناب محمدعلی کوشا نگاشته شده است. کامنت ها و این پاسخ در سایت «زیتون» منتشر شده و اکنون در اینجا بازنشر می شود.n nجناب آقای اشکوریnچند جا در متن یاداشت، دیدگاه آقای مطهری را مورد تعریض یا خدشه قرا داده اید اما مشخص نفرموده اید که کدام سخن از ایشان در کدام کتاب در نظر حضرتعالی مخدوش است و چرا در نظر شما، مصداق آسیبهائی از قبیل« تحمیل دیدگاه کلامی بر تاریخ» است . احنمالاً تصدیق می فرمائید که مخاطب شما تنها با ذکر ِصریحِ رأیِ موردِ انتقاد و ذکر منابعِ مربوطه قادر تفکر و به داوری میان دیدگاه های مختلف خواهد بود . اگر لطف کنید و این موارد را مشخص بفرمائید باب بحثهای آتی هم گشوده خواهد شد.no n n n nحم شادکامnnامامت حسین ابن علی در قضیه ما نحن فیه در زنده نگاه داشتن سنت جدش مبنی بر عدم اکراه در دین بوده است. هدف نهایی اسلام اقامه مدینه ایست که شهروندانش دارای حقوقی اند که تکلیفشان دائر به رعایت حقوق همشهری با آن تناقض نداشته باشد. این امر مستلزم کسب آگاهی از اصول مزبور می باشد. در واقعه کربلا اعلام آمادگی اهل کوفه به قیام به این مراتب تکلیف امام را به قبول مسئولیت رهبری آن را تعیین کرده بود. لذا فرمود ولو بلغ ما بلغ.nnپاسخ ها:nبا سلام به دوستان شادکام و امیرحسین و سپاس از اظهارنظرشانnاول به شادکام پاسخ بدهم.nنخست بگویم که ایشان «عدم اکراه در دین» را از مؤلفه های قیام امام حسین دانسته است. اما تا آنجا که اطلاع دارم چنین مؤلفه ای نه در منابع نقلی وجود دارد و نه به لحاظ عقلی قابل اثبات است. اصولا مسئله دین و اکره و عدم اکراه در دین موضوع جدال و اختلاف فیمابین نبوده است تا امام حسین بخواهد با خون خود تعیین تکلیف کند. شاید مراد ایشان عدم اکره در بیعت باشد که البته درست است.nموضوع دوم یعنی «هدف نهایی اسلام اقامه مدینه است . . .» نیز ربطی به مانحن فیه ندارد. اولا دلیل این که هدف اسلام اقامه مدینه است چیست؟ کدام دلیل عقلی و نقلی آن را ثابت و مدلل می کند؟ ثانیا، هیچ ربط منطقی بین دعوی اقامه مدینه با حرکت امام حسین به سوی عراق وجود ندارد. nبا این حال حدس می زنم این دوست گرامی موفق نشده اند مرادشان را دقیق و روشن بیان کنند.nاما در مورد کامنت جناب امیرحسین. در پاسخ عرض می کنم که ظاهرا ایشان مقاله اصلی مرا در بررسی و نقد زنده یاد صالحی نجف آبادی در کتاب «شهید جاوید» نخوانده است چرا که در آنجا در این باب به تفصیل بحث کرده ام. مقاله اخیر اولا پاسخ یک منتقد است و ثانیا معطوف است به دو مقاله گذشته یعنی مقاله اصلی و اولیه من و بعد پاسخ جناب محمدعلی کوشا. توصیه می کنم جناب امیرحسین به مقاله اصلی مراجعه بفرمایند.nn

Share:

More Posts

آزموده را آزمودن نبود!

جناب حسن یوسفی اشکوری یار و همفکر و همسایۀ سفرکردۀ ما شرکت در انتخابات اخیر را “آزموده را دوباره آزمودن” وصف کرده است. ای کاش

دوستان! این گوی و این میدان

بالاخره ماجرای جنجالی رأی گیری موسوم به «انتخابات ریاست جمهوری» به پایان رسید و جناب دکتر مسعود پزشکیان با رأی خوبی برگزیده شد. هرچند خودم

Send Us A Message