پاسخ هایی برای اندیشیدن ۳۹-آیا در جامعه اسلامی پیروان ادیان دیگر حق تبلیغ دارند؟

بدست • ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۲ • دسته: مقالات

پاسخ هایی برای اندیشیدن ۳۹-آیا در جامعه اسلامی پیروان دینهای دیگر حق تبلیغ دارند؟

سؤالی داشتم که هر چه گشتم نظر نو اندیشان دینی را در این زمینه پیدا نکردم. آیا شما نو اندیش دینی را می شناسید (چه ایرانی و چه غیر ایرانی) که نظرش در مورد تبلیغ ادیان دیگر(مسیحی، یهودی یا حتی بهایی) منطبق با حقوق بین الملل باشد ؟ [ یعنی این که تبلیغ ادیان دیگر را مشروط بر این که با زور یا نفرت پراکنی همراه نباشد، از منظر اسلام مجاز بداند ]؟ در زمینه ارتداد مطالب زیادی پیدا کردم که منطبق با حقوق بین الملل بود ، اما در مورد خاص تبلیغ ادیان دیگر ، مطلبی پیدا نکرده ام. اگر در این زمینه راهنمایی بفرمایید ، بی نهایت¬ ممنون می شوم. ضمنا نظر خود شما چیست؟

با مهر و احترام،

سلام
اول پوزش بخواهم از تأخیر در پاسخ. در سفر بودم و دیروز برگشتم. از دیروز تا الان بر حافظه ام فشار آوردم تا چیزی به یاد بیاورم ولی تا کنون به یاد نیاوردم که نواندیشان اسلامی معاصردر مورد پرسش شما مطلبی گفته و نوشته و در هرحال در این مورد اظهار نظری کرده باشد. البته در جناح نظریه پردازان حوزوی از جمله علامه طباطبایی و مطهری به طور کلی آزادی بیان و عقیده و تبلیغ عقیده را قبول ندارند و رد می کنند.
اما نظر من به طور اجمال این است:
همان گونه که از منظر اسلامی عقیده و انتخاب عقیده آزاد است و دین به تعبیر قرآن با اکراه و جهل مقبول نیست، به طور الزام آوری بیان و تبلیغ عقیده نیز باید آزاد باشد و پیروان هر دینی و مکتبی باید حق داشته باشد از دین و آئین خود دفاع و تبلیغ نماید. چرا که اولا آزادی بیان و تبلیغ با آزادی عقیده ملازمه دارد یعنی نمی توان گفت افراد در عقاید و افکارشان آزادند و مختار اما حق ندارند افکار خود را در سطح عموم مطرح و منتشر کنند و ثانیا تا افراد بدون اعمال فشار و سانسور نتوانند افکار و عقاید خود را منتشر کنند چگونه می توان مدعی اصل «وجوب تحقیق در دین و حرمت تقلید» بود. مگر تمام عالمان و فقیهان نمی گویند تحقیق در دین واجب است و هر کس خود باید در دین تحقیق کند و در نهایت با آگاهی و آزادی کامل دینی را قبول کند؟
از منظر دیگری هم می توانم از آزادی بیان و تبلیغ دفاع کنم و آن التزام به اعلامیه جهانی حقوق بشر است. من این سند را کارآمدترین و مفیدترین راه کاهش جنگ و دشمنی و تبیعض و در برابر تقویت صلح و دوستی و برابری و عدالت می دانم. از آنجا که نواندیشان دینی عموما خود را ملتزم به اعلامیه می دانند بنایراین نمی توانند مدافع آزادی بیان نباشند
فعلا این اندازه توانستم بنویسم اگر نیازی به توضیح بیشتر بود آماده و درخدمتم. ضمنا شما می توانید بانی بشوید همین پرسش را از دیگران هم بکنید. هم به کار شما می آید و هم به درد دیگران می خورد. موفق باشید

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.